Życie utajone
Stwierdzono, że zachowanie organizmu w stanie dynamicznej równowagi (steady-state) jest związane z aktywnym wydatkowaniem energii i jest jednym z podstawowych uogólnień w biologii. Jednakże w pewnych wyjątkowych warunkach organizm może pozostawać przez dłuższy czas w spoczynkowym stanie równowagi. Wyjątki potwierdzają regułę, ponieważ w takim „wstrzymanym” życiu nie działają mechanizmy „naprawcze” i w wyniku przypadkowych przemian organizm ulega stopniowemu uszkodzeniu.
W aktywnym życiu obieg materii obejmuje włączanie substancji, czyli anabolizm (syntezę), co jest formą rozwoju, oraz katabolizm (rozkład) i eliminację, które prowadzą do śmierci, kiedy to materia wraca do świata nieorganicznego, a więc do źródła swego pochodzenia. W wyjątkowych wypadkach wszystkie te procesy mogą ulec odwróceniu, a nawet zatrzymaniu (Hinton, 1968). Odwodnione zarodniki bakterii, glony, pleśnie i porosty, a nawet niektóre wielokomórkowe organizmy zwierzęce, takie jak wrotki i nicienie, mogą odżyć i rozwijać się normalnie, nawet jeśli były przetrzymywane w temperaturze 0,008°K. Co więcej, nasiona lotosu orzechodajnego (Nelumbo nucifera), których wiek datowano przez oznaczenie w nich zawartości 14C na ponad 2000 lat, mogą kiełkować. Nasiona zamrożone na stałe od 10 000 lat także kiełkowały (Porsild, Harington i Mulligan, 1967).
Nie ulega więc wątpliwości, że organizacja procesów życiowych może być zachowana w warunkach, kiedy nie występują wewnętrzne zmiany, a jedynie zachodzą pewne przestrzenne molekularne przemieszczenia.
W stanie życia utajonego większość zmian, które doprowadzają w miarę upływu czasu do śmierci organizm, nie zachodzi, ale po ożywieniu organizmu zmiany takie rozpoczynają się na nowo. Można więc dzięki okresowi życia utajonego znacznie zwiększyć długość życia kalendarzowego, ale nie czas trwania życia aktywnego. Nie ma powodu sądzić, że nie mogło się to odnosić również do ssaków, chociaż — jak dotychczas — maksymalny okres zamrożenia chomika wynosi 45 minut przy temperaturze -5°C (Smith, 1961).
Fizjologiczne starzenie się powodowane jest działalnością komórek i może być powstrzymane w stanie życia utajonego (kryptobioza). Niemniej żywotność organizmu maleje nawet w tym stanie. Jest to wynikiem przypadkowych procesów oksydacji i redukcji oraz innych zmian. Intensywność tych procesów, jest zależna od temperatury. Odwodnione komórki jajowe słonowodnej krewetki (Artemia salina) wykazały gwałtowny spadek żywotności w zależności od długości przetrzymywania w wysokiej temperaturze (103°C). Uszkodzenia powstałe w tym stanie nieaktywności kumulują się. Organizm w stanie aktywnym, ma możność naprawiania uszkodzeń w ciągu pewnego czasu, nawet takich, które gdyby zadziałały jednocześnie, mogłyby spowodować śmierć. „W stanie życia utajonego ważna jest tylko suma uszkodzeń, a nie czas ich wystąpienia” (Hinton, 1968).
